Kasteel Sterkenburg

Dinsdagmorgen 4 oktober 2011 een nevelige dag aan de Langbroeker Wetering, verzamelen zich een aantal geïnteresseerde THW leden op de unieke locatie van Kasteel Sterkenburg.

Spoedig maken we kennis met kasteelheer Alex van Helsdingen, die vanaf het bordes de groep van 18 THW’ers welkom heet. Alex stelt voor om eerst op hoog niveau te beginnen met een beklimming van de toren, die los van het kasteel staat en ouder is ( ca. 1300). Tijdens de afdeling zullen we de verschillende vertrekken van het kasteel bezoeken waarbij hij een uitgebreide toelichting geeft.

Het beklimmen van de toren gaat via een smalle wenteltrap van ca. 100 treden. Uiteindelijk komen we op de top met een geweldig uitzicht over het coulisselandschap. Vanaf deze hoogte krijg je een goed overzicht van de omvang van het landgoed en welke gebouwen al zijn gerestaureerd en in bedrijf zijn. Bij helder weer is de Utrechtse Dom gemakkelijk te zien. Opvallend is de zinken toegang tot het dak van de toren met inscripties van meer dan 80 jaar geleden. In het verleden speelde Sterkenburg in de regio een belangrijke rol. Een fraaie zichtlijn langs de Sterkenburgerlaan liep vroeger tot aan het huidige Beukenrode dat toen Klein Sterkenburg heette.

Bij de afdalen van de toren doen we een drietal prachtig gerestaureerde vertrekken aan die als logiesruimte zijn ingericht. (zie www.kasteelsterkenburg.nl). Afhankelijk van je voorkeur kan je hier overnachten in de sfeer van de Middeleeuwen, Romantiek of een Oud-Indische inrichting. Iedere ruimte beschikt over veel originele details.

Elk kasteel heeft zijn geheimen; bij de overgang van de toren naar het hoofdgebouw is onlangs een bijzondere trap gevonden waarvan nog niet duidelijk is waarheen deze leidt. Overigens is vooral de geweldige inrichting van alle andere kamers een bezienswaardigheid. Met groot vernuft zijn details hersteld, zoals open haarden, ramen, plafonds, de kapel, slaapkamers, badkamers; te veel om op noemen.

Het resultaat van 5 jaar voortvarend herstel met 25 man onder de bezielende leiding van Alex dwingt respect af voor de moed, doorzettingsvermogen en creativiteit. Alex vertelt en passant hoe hij het kasteel aantrof voordat hij eigenaar werd en hoe hij uiteindelijk de sfeer en de sporen van de jaren 70 commune bewoners heeft kunnen vervangen door de huidige authentieke stijl. Driebergen heeft hierdoor een juweel van een monument en een stijlvolle voorziening voor vergaderingen, catering en overnachting in een prachtig gebied.

Met een heerlijk bakje koffie en een aantal anekdotes in de gezellige woonkeuken van het kasteel nemen we afscheid van Alex en zijn Jack Russell “Paprika” die ons op deze tocht hebben begeleid. Met hartelijke dank aan onze gastheer en de THW organisatie voor deze bijzondere excursie.